Wystawa malarska „Dzień w ogrodzie czasu” gdańskiej artystki Heleny Sadłek.

Wystawa malarska „Dzień w ogrodzie czasu” gdańskiej artystki Heleny Sadłek.

Helena Sadłek to artystka, której twórczość rozpięta jest pomiędzy materią obrazu a tym, co ulotne i niematerialne. Urodzona 29 stycznia 1954 roku w Świdniku, swoje wykształcenie artystyczne zdobyła na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie kształciła się pod okiem wybitnych pedagogów, m.in. Mariana Bogusza, Mieczysława Hermana, Ryszarda Winiarskiego i Maksymiliana Snocha. Dyplom z grafiki uzyskała w 1980 roku w pracowni prof. Danuty Kołwzan-Nowickiej.
Od 1991 roku związana jest z Gdańskiem, gdzie nie tylko tworzy, ale przez wiele lat prowadziła działalność pedagogiczną, kształtując wrażliwość artystyczną młodych ludzi. Za swoje zaangażowanie w edukację i upowszechnianie kultury plastycznej została uhonorowana m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz nagrodami Ministra Edukacji Narodowej. W 2012 roku otrzymała również Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury.

Jej twórczość obejmuje malarstwo, rysunek oraz tkaninę artystyczną (batik), jednak to właśnie malarstwo stanowi dziś główny obszar jej wypowiedzi. W kręgu jej zainteresowań znajdują się odrealnione pejzaże, portrety, martwe natury i kompozycje abstrakcyjne — wszystkie utrzymane w charakterystycznej, eterycznej i delikatnej stylistyce. Jej obrazy zdają się wymykać dosłowności: formy są miękkie, rozproszone, jakby zanurzone w świetle i pamięci.

Wystawa „Dzień w ogrodzie czasu” stanowi szczególny punkt w jej dorobku. To opowieść malarska o czasie rozumianym nie jako liniowy porządek, lecz jako trwanie — subtelne „migotanie chwil”, „ciągłość doznań” i „przepływ wrażeń”. Kolor w jej pracach nie tylko buduje kompozycję, ale staje się nośnikiem emocji i pamięci — raz intensywny, raz przygaszony, jakby filtrowany przez doświadczenie i refleksję.
„Ogród czasu” w interpretacji Sadłek to przestrzeń wewnętrzna — miejsce, gdzie barwy pulsują, a rzeczywistość ulega poetyckiemu przekształceniu. Jej malarstwo można odczytywać jako dialog pomiędzy światłem a ciszą, obecnością a zanikiem, materialnością a ulotnością chwili.

Artystka ma na swoim koncie liczne wystawy indywidualne i zbiorowe w Polsce i za granicą, a także udział w plenerach artystycznych, m.in. w Kolbuszowej, Supraślu czy na Wyspie Sobieszewskiej. Jest również aktywną organizatorką życia artystycznego — inicjatorką i kuratorką wystaw oraz autorką projektów kulturalnych, takich jak „Eugeniusz-Geno Małkowski i Koryfeusze Gdańskiej Kultury 2015”.

Członkini Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, konsekwentnie buduje swoją wypowiedź artystyczną, w której najważniejsze pozostają: światło, kolor i czas — rozumiany jako ulotne, lecz intensywne doświadczenie istnienia.

Prace artystki można zobaczyć w Galerii Świętojańska na ul. Świętojańskiej 68 w Gdańsku.

ataeB akswodnaweL