PO TAMTEJ STRONIE. Sztuka, która przekracza granice poznania

PO TAMTEJ STRONIE. Sztuka, która przekracza granice poznania

Arek Kropkowski i Jacek Jachimowski – dwie indywidualności artystyczne, dwa odmienne doświadczenia graniczne i wspólna przestrzeń poszukiwania tego, co niewidzialne.

Są takie spotkania ze sztuką, podczas których odbiorca przestaje być jedynie obserwatorem. Zostaje zaproszony do świata pytań o istnienie, świadomość, przemijanie i tajemnicę ludzkiego życia. Właśnie takie doświadczenie przyniosła wystawa „Po tamtej stronie”, prezentująca twórczość Arkadiusza Kropkowskiego oraz Jacka Jachimowskiego, znanego jako Jack VonArt. Wernisaż odbył się 19 listopada 2026 roku w Hotelu Mercure Gdańsk Stare Miasto.

Nie była to jedynie prezentacja malarstwa dwóch artystów. Było to spotkanie z doświadczeniem, które wymyka się zwyczajnym kategoriom opisu. Obaj twórcy, choć podążają własnymi drogami artystycznymi, mają za sobą przeżycia, które zmieniły ich stosunek do życia i rzeczywistości. Jeden przeszedł przeszczep serca, drugi po ciężkim wypadku zmierzył się z długotrwałym leczeniem, śpiączką i doświadczeniem bliskości śmierci klinicznej. Ich powroty do codzienności stały się również początkiem głębokiej przemiany wewnętrznej.

Dziś o swoich doświadczeniach opowiadają językiem sztuki.

Arkadiusz Kropkowski – malarstwo, poezja i wyobraźnia bez granic

Arkadiusz Kropkowski, urodzony 15 czerwca 1974 roku w Tczewie, jest malarzem i poetą, członkiem Tczqewskiego Koła Literatów. Jego działalność artystyczna nie ogranicza się do jednej dziedziny. Równolegle rozwija zainteresowania literackie i plastyczne, poszukując różnych sposobów wyrażania emocji, myśli i własnego postrzegania rzeczywistości.

Pisze wiersze publikowane w regionalnej prasie, mediach i almanachach poetyckich. Jest również autorem ilustracji do opowiadań i książek. Tworzy instalacje artystyczne, a w malarstwie wykorzystuje techniki olejną, akrylową i akwarelową.

Swoje umiejętności rozwijał pod okiem Jarosława Kukowskiego, cenionego malarza współczesnego i przedstawiciela nurtu surrealistycznego. Edukacja artystyczna pod kierunkiem tak wyrazistej osobowości twórczej stanowi ważny element jego drogi malarskiej.

Prace Kropkowskiego prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych, między innymi w Fabryce Sztuk w Tczewie oraz poza granicami kraju. Szczególnym wydarzeniem w jego dorobku była ekspozycja w Museum im Schafstall w Neuenstadt am Kocher w Niemczech, w ramach wystawy „Jarosław Kukowski i uczniowie”.

Warto zwrócić uwagę na wielowątkowość jego twórczości. Połączenie poezji, malarstwa i instalacji pozwala artyście budować własny język wypowiedzi, w którym słowo i obraz wzajemnie się uzupełniają. Jest w nim miejsce na metaforę, nieoczywistość, wyobraźnię, a także element zaskoczenia.

W przypadku Kropkowskiego doświadczenie przeszczepu serca nadaje jego artystycznym poszukiwaniom dodatkowy, bardzo osobisty wymiar. Powrót do życia po tak przełomowym wydarzeniu może zmienić sposób odczuwania czasu, relacji i własnego miejsca w świecie. Nie należy jednak sprowadzać całej jego twórczości do tej jednej historii. To artysta o wielu zainteresowaniach, który poprzez różne dziedziny sztuki konsekwentnie rozwija własną drogę.

Jacek Jachimowski – Jack VonArt. Powrót do świata poprzez twórczość

Drugim artystą prezentującym swoje prace jest Jacek Jachimowski, posługujący się pseudonimem Jack VonArt. Urodził się w Olsztynie i wychowywał w domu, w którym fotografia, malarstwo i kultura stanowiły naturalną część codzienności.

Już od młodych lat rozwijał zainteresowania plastyczne. Uczęszczał na zajęcia malarskie prowadzone przez olsztyńską artystkę panią Wydorską. Sztuka nie była jednak jego jedyną pasją. Jest również muzykiem – śpiewa i gra na gitarze. Ta wielowymiarowa wrażliwość, łącząca obraz, dźwięk i emocje, znajduje odzwierciedlenie w jego podejściu do twórczości.

Od kilkunastu lat mieszka poza Polską, nie rezygnując z artystycznych zainteresowań.

Przełomowym momentem w jego życiu był rok 2023. Poważny wypadek, długotrwałe leczenie oraz doświadczenie śpiączki i śmierci klinicznej całkowicie zmieniły jego perspektywę postrzegania świata.

Rysunek stał się wówczas szczególną formą ekspresji. Twórczość zaczęła czerpać z podświadomości, snów, wewnętrznych przeżyć i doświadczeń, których nie sposób łatwo przełożyć na słowa. W jego artystycznym świecie spotykają się świadoma kreacja i spontaniczny zapis tego, co pojawia się w głębszych warstwach ludzkiej psychiki.

Powrót do malowania, pracy i aktywności, a także podejmowanie kolejnych wyzwań, w tym górskich wędrówek, stały się częścią jego drogi odzyskiwania siebie. W tym procesie sztuka nie była wyłącznie zajęciem czy sposobem spędzania czasu. Stała się przestrzenią ponownego kontaktu ze światem i własną wrażliwością.

Warto dostrzec, że historia Jacka nie kończy się na doświadczeniu wypadku. Znacznie ważniejszy jest dalszy ciąg tej opowieści – odwaga powrotu do pasji, aktywności i twórczego poszukiwania.

Dwie drogi, jeden wymiar duchowych poszukiwań

Spotkanie twórczości obu artystów pozwala spojrzeć na wystawę przez pryzmat transcendencji, rozumianej jako przekraczanie granic bezpośredniego doświadczenia i poszukiwanie znaczeń ukrytych pod powierzchnią widzialnego świata. Nie chodzi o przypisywanie twórcom jednego nurtu filozoficznego czy religijnego. Bliższe wydaje się odczytywanie ich prac poprzez metafizykę, duchowość, intuicję i indywidualne poszukiwanie sensu.

To obszar, w którym świadomość spotyka się z podświadomością, pamięć z intuicją, a doświadczenie fizyczne z tym, co pozostaje nieuchwytne. Szczególnie interesujące jest samo pojęcie przenikania się światów. Można je rozumieć nie tylko jako odniesienie do doświadczeń bliskich śmierci, ale również jako metaforę nieustannego dialogu pomiędzy świadomością a tym, co ukryte w ludzkiej psychice.

Człowiek nie jest przecież wyłącznie istotą biologiczną. Jest również pamięcią, emocją, intuicją, wyobraźnią i potrzebą poszukiwania odpowiedzi na pytania, które towarzyszą mu od początku istnienia. W takim ujęciu sztuka staje się pomostem pomiędzy różnymi wymiarami ludzkiego doświadczenia. Pomiędzy tym, co znamy, a tym, czego nie potrafimy wyjaśnić. Pomiędzy światem zewnętrznym i wewnętrznym. Pomiędzy materialnością a duchowością.

Kiedy doświadczenie staje się językiem sztuki

W twórczości obu artystów można dostrzec potrzebę przekroczenia zwyczajnych schematów odbioru rzeczywistości. Ich indywidualne drogi nie są identyczne, ale spotykają się w ważnym punkcie: w potrzebie nadania sensu temu, co człowiek przeżywa i czego nie zawsze potrafi wyrazić.

Warto również zwrócić uwagę na obecność symbolicznych motywów, które pojawiają się w ich artystycznych poszukiwaniach. Zestawianie elementów biologicznych i skonstruowanych, natury i technologii, cielesności i przemiany otwiera kolejne możliwości interpretacyjne. Nie są to jedynie środki formalne, lecz także pretekst do stawiania pytań o tożsamość, świadomość i granice ludzkiego poznania.

Nie bez znaczenia pozostaje również różnorodność ich artystycznych doświadczeń. Kropkowski wnosi do tego spotkania wrażliwość malarza i poety, Jachimowski zaś łączy plastyczną ekspresję z doświadczeniem muzycznym i osobistą drogą powrotu do aktywności twórczej. Wystawa nie próbuje ujednolicić tych dwóch osobowości. Jej wartość polega właśnie na zestawieniu odmiennych sposobów odczuwania i interpretowania świata.

Człowiek poza granicą oczywistości

Wernisaż pokazał również, że sztuka może być przestrzenią spotkania ludzi, których łączy nie tylko zainteresowanie malarstwem, ale przede wszystkim wrażliwość i otwartość na drugiego człowieka. Odbiór sztuki jest zawsze doświadczeniem osobistym. Każdy przychodzi z własnym bagażem przeżyć, wspomnień i przekonań. Dlatego ta sama twórczość może wywoływać zupełnie odmienne skojarzenia. Jedni odnajdą w niej refleksję metafizyczną, inni psychologiczny zapis przemiany, jeszcze inni pytanie o granice ludzkiej świadomości.

I nie trzeba szukać jednej odpowiedzi.

Być może właśnie na tym polega siła wystawy „Po tamtej stronie”. Nie próbuje narzucać odbiorcy gotowej filozofii. Pozostawia mu przestrzeń do samodzielnego myślenia i odczuwania. Przypomina, że sztuka nie zawsze ma wyjaśniać świat. Czasami jej najważniejszym zadaniem jest otwieranie drzwi do pytań, których wcześniej nie odważaliśmy się sobie postawić.

„Po tamtej stronie” to opowieść o przemianie, ludzkiej kruchości, ale również o niezwykłej sile życia. O tym, że nawet doświadczenia, które na zawsze zmieniają człowieka, mogą stać się początkiem nowego rozdziału.

Nie chodzi o zapomnienie tego, co było, lecz o odnalezienie w sobie przestrzeni do dalszego tworzenia. Bo może „tamta strona” nie jest wyłącznie miejscem, do którego prowadzą doświadczenia graniczne. Może jest także wymiarem naszej świadomości, do którego docieramy wtedy, gdy zaczynamy patrzeć na życie głębiej, odważniej i z większą uważnością.

Wystawa Arka Kropkowskiego i Jacka Jachimowskiego pozostawia właśnie taką refleksję: czasami trzeba przekroczyć granice własnego dotychczasowego poznania, aby na nowo odkryć znaczenie tego, co naprawdę ważne.

Tekst&foto: Beata Lewandowska

Portal Informacyjno-Kulturalno-Publicystyczny
Gdańsk Miasto Marzeń

Podobne wpisy

„Zrobię to jutro…” – czy prokrastynacja jest synonimem lenistwa?

MOST KULTURY – sztuka, która łączy narody. Międzynarodowe spotkanie artystów na Mariackiej w Gdańsku

Trzy kobiety, trzy temperamenty, błyskotliwe dialogi. „Głowa w piasek” rozbawiła Gdańsk!

Ta strona używa plików cookie, aby poprawić Twoje doświadczenia. Założymy, że to Ci odpowiada, ale możesz zrezygnować, jeśli chcesz. Czytaj więcej